Futloosheid en burn-out worden vaak verklaard vanuit hoge werkdruk, een verstoorde energiehuishouding of gebrekkig stressmanagement. Hoewel deze factoren onmiskenbaar een rol spelen, raken ze volgens mij niet de kern.
Vanuit een logotherapeutisch perspectief zie ik burn-out vooral als een vorm van existentiële uitputting. Niet zozeer het harde werken trekt ons leeg, maar de twijfel aan de waarom- en waarvoor-vraag: de twijfel over de zin en betekenis van wat we doen.
Als uitgangspunt hanteer ik de bekende uitspraak van Friedrich Nietzsche:
“Wie een waarom heeft om voor te leven, kan bijna elke hoe verdragen.”
Wanneer dit waarom vervaagt of verdwijnt, wordt zelfs draaglijke belasting ondraaglijk. De oorzaak van uitputting ligt dan niet primair in lange werkdagen of hoge eisen, maar in het gebrek aan waarde die we ervaren van onze bezigheden.
Met andere woorden:
- Doe je wat bij je past?
- Sta je achter de waarde van wat je doet?
- Ervaar je nog een samenhang tussen wat je doet en waarvoor je het doet?
Enkele kritische vragen ter reflectie
Neem een moment om stil te staan bij de motivatie waarmee je ooit begon aan datgene wat je nu zoveel — misschien wel te veel — vraagt. Wat zocht je destijds?
Stel jezelf daarbij de volgende drie vragen:
- Welke voorstelling had ik van de dagelijkse praktijk toen ik koos voor dit werk of deze verantwoordelijkheid?
- Welke verwachtingen had ik van wat mijn inzet zou opleveren — voor mezelf, voor anderen, voor het geheel?
- Welke discrepanties zie ik nu tussen mijn verwachtingen van toen en de huidige werkelijkheid?
Deze vragen zijn een uitnodiging tot existentiële verheldering. Vaak ligt daar het begin van herstel: niet in méér doen, maar in opnieuw begrijpen waarvoor je het doet.
Wil je hier verder over doorpraten en opnieuw plezier en betrokkenheid ervaren in wat je doet?
Neem dan gerust contact met me op. We maken een vrijblijvende afspraak om te onderzoeken wat mijn begeleiding voor je kan betekenen.
Henning Zorn
Existentiëel coach & logotherapeut
📞 06 2249 2761
